Can sıkıntısı
Bu sabah istanbul o kadar sessiz, sakin ki camdan baktım bir ürperdim.Sanki birşeyler olmuş da yeryüzünde birtek ben kalmışım gibi. Uzun uzun denize baktım sessizliğ yardım kendi içimde.Camın önünden geçen kuş sürüsü bozdu sessizliği, gözlerimi kapadım ve cocukluğuma gittim bir anlık.Mutlu olmak içimi ısıttı.Akşam içtiğim şarapdanmıdır nedir hala bir sıckak içim.Bay K. nın doğumgünüydü bu sene başbaşa kutladık.Yani şarabın da bir etkisi var bu sabahki nahoşluğumda.Sabahın ikinci ışıkları süzülüyor evimize ama ben öylesine miskinim ki bu gün bir koltuktan ancak ötekine gecerim.Ama yok yok en iyisi dışarıya cıkmak. Bu 9 günlük tatili heba etmemeliyim, hatta erkenden kalkıp günün çabuk bitmemesi için uğraşmalıyım nasıl olsa haftaya bu saatlerde, iş yerinde masamda uf tatilden sonra da iş hiç cekilmiyor diye söyleniyor olacağım.
2 yorum:
beterin beteri var valla. istanbulda en azindan hava guzeldir biz donuyoruz burda ;(
geç cevap yazdığım için özür dilerim.Ama şimdi bizde donuyoruz:(((((
Yorum Gönder